Ruszajmy z dzieckiem po zdrowie!

Aktywność fizyczna  to jedna z podstawowych potrzeb człowieka w każdym okresie życia. Szczególnie ważna jest w dzieciństwie i młodości, ponieważ warunkuje prawidłowy rozwój i zdrowie. Stymuluje wzrastanie ciała poprzez mechaniczny nacisk na chrząstki wzrostu, zwiększa wydzielanie hormonu wzrostu, sprzyja harmonii rozwoju i rozbudowie mięśni. Umożliwia uzyskanie odpowiedniego poziomu sprawności fizycznej, umiejętności ruchowych, poznawanie najbliższego środowiska i zjawisk. Dziecko dzięki ruchowi uczy się pokonywać trudności, radzić sobie ze zmęczeniem, kontrolować emocje. Aktywność sprzyja także kształtowaniu relacji z innymi, uczy współpracy, samokontroli.

Co to znaczy być aktywnym?
Aktywność fizyczna to wszystkie czynności, zajęcia związane z wysiłkiem fizycznym i ruchem, w czasie których czynność serca przyspiesza i podczas której szybciej oddychamy. Wiąże się to z zajęciami wychowania fizycznego w szkole, uprawianiem sportu w czasie wolnym, marszem do szkoły, graniem z kolegami na boisku w siatkówkę czy piłkę nożną. Inne przykłady tej aktywności, które mogą zainteresować pociechę to bieg, pływanie, jazda na rolkach, łyżwach, taniec, gra w koszykówkę, czy też baseball. Określenie optymalnego tzn. zabezpieczającego potrzeby dzieci i młodzieży poziomu aktywności zależy od wieku, stanu zdrowia oraz warunków życia.

We wczesnym dzieciństwie, przy dużej ruchliwości i aktywności wystarczy stworzyć warunki do tzw. „wyżycia się”, czyli przestrzeń, czas, sprzęt i zabawki niezbędne do tego, aby dziecko mogło pozytywnie rozładować nagromadzoną i niespożytą energię. Dodatkowych, ukierunkowanych zajęć wymagają dzieci z nadwagą, niepełnosprawne, z opóźnieniem rozwoju motorycznego.

U dzieci w wieku szkolnym niezbędne są systematyczne, zorganizowane formy ruchu o odpowiedniej częstotliwości, wysiłku i czasie trwania. Poziom aktywności fizycznej dla dzieci w wieku 5-18 lat to 60 minut dziennie, za minimalne dla umiarkowanego wysiłku uważa się 30 minut. Problemem, który można spotkać coraz częściej wśród młodych ludzi jest hipoaktywność. Oznacza to zbyt niski poziom aktywności dzieci i młodzieży w stosunku do ich potrzeb.

Gdzie należy szukać przyczyn niedostatku aktywności?
Poszukując powodów zbyt małej aktywności fizycznej wykazywanej przez dzieci można wymienić:
- brak pozytywnych wzorców ze strony rodziców;
- powszechną dostępność różnych form  transportu i udogodnień takich jak windy, samochody, ruchome schody;
- niedostatek lub brak ścieżek rowerowych na wsiach i w małych miastach;
- brak infrastruktury do uprawiania sportu w niewielkich miastach;
- zmniejszenie poczucia bezpieczeństwa u rodziców (które powoduje m.in. dowożenie dzieci do szkoły);
- duże koszty uczestnictwa w różnych zajęciach sportowych, co uniemożliwia udział w nich rodzinom ubogim;
- mała dostępność pozalekcyjnych zajęć ruchowych;
- duży odsetek uczniów nieuczestniczących systematycznie w zajęciach szkolnych powodowany plagą zwolnień z wychowania fizycznego.

Co można wymienić wśród skutków niedostatku ruchu?
Ujemne skutki to przede wszystkim regres sprawności, wydolności fizycznej dzieci i młodzieży oraz zaburzenia wynikającego z niskiego poziomu aktywności takie jak nadwaga czy otyłość. Niski poziom ruchu w dzieciństwie, nierozbudzenie potrzeby systematycznych ćwiczeń, zajęć ruchowych, zaniedbania w edukacji fizycznej powodują, że dzieci w dorosłe życie wchodzą jako „analfabeci ruchowi” i nadal są mało aktywne ruchowo.

Brak podstawowych umiejętności takich jak pływanie, jazda na rowerze, nartach, czy uczestnictwo w grach sportowych ograniczają korzystanie w życiu dorosłym z atrakcyjnych form wypoczynku. Ponadto zwiększają prawdopodobieństwo urazów oraz wypadków. Latorośle unikające aktywności  ruchowej gorzej jeżdżą na rowerze, nie nadążają za rówieśnikami, charakteryzują się słabą koordynacją wzrokowo-ruchową, niezręcznością ruchową.

Coraz częściej zabiegani, zapracowani rodzice cieszą się, że ich dziecko długo, spokojnie siedzi przed telewizorem, potem dziwią się, że jest mniej sprawne, chorowite, szybciej się męczy. Nie stwarzają okazji do ruchowego „wyżycia się”, nie dbają o to, aby pociecha jak najdłużej przebywała na świeżym powietrzu. Deszcz, wiatr, upał czy mróz nie mogą być przeszkodą w organizowaniu dzieciom pobytu na powietrzu. Dzięki temu nabędą tężyzny fizycznej, odporności.

Dzieci chętnie popisują się swoimi umiejętnościami, dlatego warto, aby ćwiczenia gimnastyczne miały charakter zabawowy. Należy zadbać o warunki higieniczne i zdrowotne m.in. wygodny strój i przewietrzone pomieszczenie. Dziecko powinno znać podstawowe zasady dotyczące przestrzegania bezpieczeństwa podczas gier i zabaw takich jak np. że nie wolno skakać po meblach, bawić się blisko jezdni, wdrapywać na wysokie drzewa.

Jak pomóc dziecku?
Przede wszystkim warto motywować je do podejmowania aktywności fizycznej, chwalić za drobne osiągnięcia i pokonywanie ograniczeń lub strachu oraz zachęcać do zabawy na świeżym powietrzu. Wówczas wzrośnie dziecięca samoocena, satysfakcja związana z pokonywaniem własnych słabości, a w jego umyśle zostanie zaszczepiona myśl, że ruch to nie tylko zdrowie, ale i przyjemność.

Magdalena Zając


źródła:
1. http://www.profesor.pl/publikacja,8403,Artykuly,Rola-ruchu-w-rozwoju-u-dzieci-i-mlodziez
​2. https://pediatria.mp.pl/prawidlowyrozwoj/rozwojfizyczny/73905,aktywnosc-fizyczna-w-dziecinstwie-i-mlodosc
​3. https://miastodzieci.pl/czytelnia/skutki-niezaspokojenia-potrzeby-ruchu-u-dzieci
​4. https://cloud.edupage.org/cloud/Znaczenie_aktywnosci_ruchowej_w_rozwoju_dziecka.pdf?

 

  RSS
Komentarze użytkowników (0)
© 2018 Copyright by "Silni w Chorobie" Marcin Meszko
Niniejsza strona www oraz jej podstrony wraz ze wszystkimi zamieszczonymi na niej materiałami są objęte prawami własności intelektualnej Marcina Meszko, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Silni w Chorobie Marcin Meszko” z siedzibą w Toruniu. Czytaj więcej
Wyłaczajac blokowanie reklam wspierasz nasz portal i pomagasz rozwijać projekt Silniwchorobie.pl