Życie w nieswoim ciele-dzieci transseksualne

Ciało i dusza powinny dążyć do harmonii, ale czasem zdarza się, że nie potrafią dojść do porozumienia. Osoby transseksualne czują, że przynależą do innej płci, niż ich biologicznabywa, że do takiego wniosku dochodzą w bardzo młodym wieku. Jak wygląda życie transgenderowych dzieci?

Transseksualizm, nazywany także transgenderyzmem, dysforią płciową lub zespołem dezaprobaty płci, to jedno z zaburzeń tożsamości płciowej. Polega na tym, że dana osoba identyfikuje się z inną płcią, niż wskazuje na to jej budowa ciała, w szczególności narządy płciowe. Dlatego właśnie należy różnicować płeć biologiczną (sex) i odczuwaną, czyli psychiczną (gender).

Wyróżnia się dwie podstawowe kategorie osób transseksualnychmężczyzn identyfikujących się jako kobiety (w dalszej części artykułu będziemy używać skrótu M/K) i kobiet identyfikujących się jako mężczyźni (K/M). W Europie Wschodniej osób M/K jest od 4 do 7 razy więcej niż K/M, na świecie średnio 3-4 razy więcej.

Często transseksualizm mylony jest z transwestytyzmem, który polega na świadomym upodabnianiu się do przedstawiciela przeciwnej płci biologicznej, co ma na celu osiągnięcie satysfakcji seksualnej bądź emocjonalnej. Transseksualiści nie czują się reprezentantami płci, do której się upodabniajątransgenderyzm to dużo głębsze zjawisko, które dotyka samej istoty osobowości człowieka. Nie jest ono jednak tożsame również z hermafrodytyzmem, czyli występowaniem w jednym organizmie organów płciowych właściwych dla obu płci.

W przypadku osób transseksualnych ich ciała funkcjonują zupełnie prawidłowo, w obrębie płci biologicznejmożna powiedzieć, że w pewnym sensie to ich mózg dostał zrządzeniem losu inną płeć.

​Nie ustalono jeszcze wyczerpującego wyjaśnienia, skąd bierze się transseksualizm. Nie odnaleziono żadnych jego uwarunkowań genetycznych. Niektóre badania wykazały jednak drobne różnice w budowie układu nerwowego u osób, u których on występuje i u osób bez takich tendencji. Przejawiają się one w tak zwanym jądrze łożyskowym prążka krańcowego i trzecim jądrze śródmiąższowym podwzgórza przedniego, które znajdują się w mózgu. Struktury te są nieco odmienne u kobiet i mężczyznw przypadku mężczyzn, identyfikujących się jako kobiety bardziej przypominają te kobiece, niż męskie.

Najczęściej wyjaśnienia transseksualizmu szuka się w czynnikach psychologicznych, w środowisku i wychowaniu, ale wciąż nie doczekaliśmy się badań, które by jednoznacznie potwierdzały ich wiążący wpływ.

Zwykle zespół dezaprobaty płci pojawia się już w bardzo młodym wiekuniekiedy już w drugim roku życia człowieka, kiedy dziecko w pełni zyskuje samoświadomość i potrafi określać swoją tożsamość. Najwięcej przypadków transseksualizmu, zwłaszcza M/K obserwuje się wśród nastolatków. Badania wykazują, że 2/3 osób M/K zachowuje się zgodnie ze swoją płcią psychiczną już w wieku 5 lat, a 77% w wieku lat 10. Około 90% z nich wykazuje kobiece zachowania w wieku 15 lat.

Choć w dzieciństwie wielu chłopców bawi się lalkami, a niejedna dziewczynka bawi się samochodami, to sytuacja, w której chłopiec woli nazywać siebie dziewczęcym imieniem, a dziewczynka uporczywie odmawia noszenia kobiecego stroju, jest czymś zupełnie innym. To najbardziej powierzchowne przejawy transseksualizmuważniejsza jest wyraźna niechęć do swoich płciowych organów oraz poczucie obcości wobec swojej płci biologicznej i odmawianie spełniania przypisanych jej tradycyjnie ról kulturowych.

​Uświadomienie sobie, że płeć odczuwana i biologiczna są różne, może być dla dziecka bardzo ciężkim przeżyciem. Dziecko, które nie chce wykonywać ról swojej płci biologicznej, narażone jest na brak zrozumienia otoczeniarodziców, rówieśników, nauczycieli. Może to prowadzić do nienawiści do swojej płci i poważnych problemów psychicznych. W wielu przypadkach dzieci transseksualne cierpią na depresję i miewają myśli samobójcze, szczególnie już po rozpoczęciu dojrzewania, kiedy na każdym kroku muszą się zmagać z problemami „niechcianej” płci.

Najczęściej osoby transseksualne bardzo wcześnie są przekonane o swojej psychicznej płcito nie jest przelotny dziecięcy kaprys, tylko fundament ich tożsamości. Dlatego w trosce o dobro takich osób powinno się im umożliwiać życie w zgodzie ze swoją odczuwaną płcią.

​Jak można im pomóc?
Zacząć należy możliwie wcześnie, zanim rozpocznie się dojrzewanie, przed tak zwanym drugim etapem Tanneraokoło 11 lat dla osób urodzonych jako kobiety i 12 dla urodzonych jako mężczyźni. Jest to bardzo istotne, bo w okresie dojrzewania dokonuje się w organizmie wiele zmian, związanych z cechami płciowymiw przypadku kobiet choćby wzrost piersi i mocne zarysowanie linii bioder, a w przypadku mężczyzn mutacja głosu, zarost czy pojawienie się jabłka Adama. Aby zapobiec ich wystąpieniu, można opóźniać dojrzewanie, stosując tak zwane blokery dojrzewania. Ich wpływw razie potrzeby jest odwracalny.

Blokery dojrzewania to dopiero wstępny krok w stronę wymarzonej płci. Jeśli dziecko jest pewne, że chce ją zmienić, może rozpocząć kurację hormonalną. Osoby M/K przyjmują żeński hormonestrogen, a K/Mmęski testosteron. Te pierwsze mogą korzystać z doustnych środków, takich jak Androcur (ok. 50 zł/opakowanie) czy Flutamid (ok. 70 zł), a te drugie m.in. z tabletek Undestor (ok. 45 zł/opakowanie), Proviron (30-50 zł), zastrzyków Omnadren 250 (ok. 50-75 zł) i żelu Androtop (ok. 180-240 zł).

Do niedawna lekarze najczęściej sprzeciwiali się rozpoczynaniu jej wcześniej, niż po ukończeniu 16. roku życia (w wielu krajach szesnastolatkowie są już uważani za pełnoletnich). W przypadku osób M/K terapia hormonalna najlepsze efekty daje, gdy rozpocznie się ją w wieku 8-9 lat. W wieku około 11 lat powinna być też przeprowadzona orchidektomia, czyli usunięcie obu jąder, by zapobiec rozpoczęciu męskiego dojrzewania i umożliwić rozpoczęcie dojrzewania żeńskiego. Dla osób K/M można rozpocząć terapię w wieku 15-17 lat.

W Polsce jednak wielu lekarzy sprzeciwia się kuracji hormonalnej dla osób poniżej 16-17 lat, nie licząc się z tym, że przejście przez dojrzewanie w ramach niechcianej płci będzie dla nastolatka ogromną traumą.

Kolejnym krokiem po terapii hormonalnej jest chirurgiczna korekta płci, tak zwane SRS (Sex Reassignment Surgery). Polega ona zmianie narządów płciowych na te zgodne z płcią odczuwaną. W przypadku M/K z penisa i moszny zostaje uformowana pochwa. W przypadku K/M usunięta zostaje macica, jajowody i jajniki, a w zabiegu zwanym neophalloplastyką formuje się penisa i mosznę.

Chirurgiczna korekta płci ogromnie rzadko dokonywana jest na nastoletnich pacjentachspośród takich zabiegów dokonywanych na osobach M/K przez zachodnich chirurgów tylko 1% dotyczy osób poniżej 20. roku życia. W Polsce dokonuje się jej tylko na osobach pełnoletnich.

Warto wiedzieć, że w Polsce zmiana płci jest znacznie mniej kosztowna, niż na Zachodzie. W zależności od rodzaju zabiegu waha się od 20 do 50 tysięcy złotych (zmiana K/M jest znacznie droższa). Przeprowadzają je m.in. Klinika Chirurgii Plastycznej im. Aleksandra Sankowskiego w Warszawie, Klinika Chirurgii Plastycznej, Medycyny Estetycznej i Flebologii Solumed w Poznaniu, Szpital im. Barlickiego w Łodzi i Akademia Medyczna w Gdańsku.

Transseksualizm figuruje w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych pod numerem F64.0. Przed laty osoby transseksualne uważane bywały za chore psychicznie i odsyłane do zakładów zamkniętych, by tam przywrócono je do „normalności”. Dziś do osób z dysforią płciową coraz częściej podchodzi się ze zrozumieniem dla ich potrzeb, a wielu rodziców akceptuje stanowisko swoich dzieci i stara się im jak najlepiej pomóc, by wreszcie mogły być w pełni sobą.

Wiele interesujących informacji na temat transseksualizmu i wsparcie dla osób transseksualnych znaleźć można na stronach transfuzja.org i transseksualizm.blogspot.com.

Maciej Koprowicz


źródła:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Transseksualizm
https://pl.wikipedia.org/wiki/Transwestytyzm
http://transfuzja.org/pl/artykuly/kompendium_wiedzy_ts_mk/ile_kosztuje_zmiana_plci_ts_mk.htm
http://transfuzja.org/pl/artykuly/kompendium_wiedzy_ts_mk/postepowanie_wobec_transseksualnych_dzieci_typu_mk.htm
http://transfuzja.org/pl/artykuly/artykuly_teksty_opracowania/transseksualne_dzieci_1.htm
http://transseksualizm.blogspot.com/p/hormony.htmlhttp://transseksualizm.blogspot.com/2015/05/hormony-najczestsze-pytania.html
http://transseksualizm.blogspot.com/2016/06/zmiana-pci-bez-hormonow.html
http://www.newsweek.pl/polska/transplciowe-dzieci-w-polskich-szkolach-raport-trans-fuzji,artykuly,402097,1.html
http://www.familie.pl/artykul/Transseksualizm-dzieci-co-dzis-o-nim-wiemy,12710,1.html
https://seksuologia.mp.pl/inne-zaburzenia/104167,zespoly-dezaprobaty-plci-transseksualizm-transgenderyzm-transwestytyzm
https://parenting.pl/dzieci-transseksualne
https://wylecz.to/pl/seks/zaburzenia-seksualne/transseksualizm-1380533533.html
http://natemat.pl/64055,rzecznik-praw-obywatelskich-chce-sprawdzic-jak-polskie-szkoly-sa-przygotowane-na-transseksualne-dzieci-czekalismy-na-to-od-lat

  RSS
Komentarze użytkowników (0)
© 2018 Copyright by "Silni w Chorobie" Marcin Meszko
Niniejsza strona www oraz jej podstrony wraz ze wszystkimi zamieszczonymi na niej materiałami są objęte prawami własności intelektualnej Marcina Meszko, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Silni w Chorobie Marcin Meszko” z siedzibą w Toruniu. Czytaj więcej
Wyłaczajac blokowanie reklam wspierasz nasz portal i pomagasz rozwijać projekt Silniwchorobie.pl