Kim jest Twoje dziecko? Typy osobowościowe człowieka

Pomimo tego, że w rozwoju dzieci-zarówno na płaszczyźnie fizycznej, jak i psychicznej, emocjonalnej oraz społecznej– wyznacza się normy, w których dziecko winno się mieścić w danym okresie swojego życia, to rozwój ten przebiega w zróżnicowany sposób. W dużej mierze zależy to od charakteru dziecka, który będzie ściśle związany z poznawaniem przez niego otoczenia oraz zachowywaniem się w poszczególnych sytuacjach.

Dla różnych typów osobowości człowieka inne sytuacje będą sytuacjami stresującymi i co innego będzie wymagało większych starań. Wśród wyróżnionych przez psychologów typach dzieci można wskazać:

1. Dziecko przygód, uwielbia w sposób bezpośredni doświadczać świata. Nie ma problemów z okazywaniem uczuć, ale jednocześnie jego próg pobudzenia jest niski, co powoduje szybkie rozdrażnienie, a w konsekwencji trudną do pohamowania złość. Z tego powodu problemem tych dzieci w szkole są sprzeczki z rówieśnikami. Ich zapał często nazywany jest słomianym, ze względu na szybkie porzucanie zajęć, które im się znudzą. Uwielbiają podejmować się nowych, ekscytujących wyzwań.
Tylko fascynujące historie są w stanie przyciągnąć i na dłużej zatrzymać uwagę podczas prowadzonych zajęć. Pociechy, które są typem dziecka przygody często spierają się z rodzicami o porządek w pokoju. Mają także problemy z przestrzeganiem terminów i skierowaniem orientacji na zadanie, przez co często nie wiedzą, co mają zrobić w domu.
W klasie nierzadko pełnią rolę klaunów, ze względu na to, że bardzo cenią sobie swobodne kontakty z innymi dziećmiłatwo zjednują sobie innych radosnymi psotami i swawolami. Dzięki temu mają licznych przyjaciółchętnie uczestniczą w zabawach wspólnych.
Swoje talenty prezentują oraz rozwijają w sytuacjach ryzykownych, wymagających wykazania się szczególnymi umiejętnościami. Nie lubią planowania, ale można na nie liczyć w sytuacjach kryzysowych. Mnóstwo radości sprawiają im niespodzianki. Najchętniej uczą się w ruchu oraz w sytuacjach ukierunkowanych na rywalizację. Dziecko przygoda jest wiercipiętą, które wielozmysłowo postrzega świat, chętnie w nim eksperymentując jako szef lub aktywny członek zespołu.

​2. Dziecko mądra głowa, uwielbia myślenie. Tworzenie kategorii, porządkowanie wniosków–to jest mu potrzebne, aby zrozumieć otaczający świat. Mądre głowy nie znoszą niewiedzy, przez co często dopytują, przez co dorośli mogą mieć wrażenie, że są złośliwe lub przemądrzałe, w przypadku jego własnych, naukowych wyjaśnień. Racjonalnie postrzegają rzeczywistość, w której mają ulubione dziedziny np. geografię lub biologię.
Ich chaotycznie zorganizowane pokoje mają tylko pozorny bałagan, ponieważ mądre głowy wiedzą, gdzie jest to, czego potrzebują. To mali badacze, którzy zwłaszcza w okresie dorastania chcą pozostać wierni własnym przekonaniom. Wciąż uczą się czegoś nowego i doskonalą posiadane już umiejętności dla własnej satysfakcji.
Mają za to problemy z wywoływaniem u innych pozytywnych uczuć, ponieważ nie lubią przytulania i mają trudności z okazywaniem emocji, przez co wycofują się z kontaktów.
Nie zawsze mają przyjaciół, jeśli tak, to jest to najczęściej jedna, zaufana osoba. Często są samotne a wycofanie jest ich postawą obronną.
Ich niekończące się pytania denerwują dorosłych, którzy zaczynają uważać dziecko za aroganckie, nie zwracając uwagi na jego świetne planowanie pracy oraz zbieranie i porządkowanie informacji. Mały badacz nie lubi pracy według instrukcji. Najlepiej radzi sobie z pracą samodzielną, a dużą radość sprawia mu odnajdywanie nowych, nieszablonowych rozwiązań problemów.

3. Dzieci obowiązku, mają bardzo silnie rozwiniętą potrzebę przynależności, którą zaspokajają poprzez spełnianie czyichś wymagań i dostosowywanie się do obowiązujących norm. Myśli tego dziecka będzie zajmowało wypełnianie codziennych zadań jak najdokładniej, dzięki czemu zasłuży na pochwałę. Mają wcześniej przygotowane rzeczy do szkoły, są punktualneschludne. Wykonują wiele pożytecznych prac, ponieważ pochwały podnoszą ich samoocenę.
W okresie dojrzewania pojawia się u nich problem z oderwaniem się od domu rodzinnego, co generuje problemy z relacjami rówieśniczymi. Grupa może je pobłażliwie tolerować lub odsuwać od wspólnych spraw, potęgując poczucie odrzucenia.
Dzieci obowiązku mają skłonność do przeciążania siebie obowiązkami, co jest widoczne szczególnie w rodzinach, gdzie jest tylko jeden rodzic, a dziecko stara się zastąpić tego brakującego swoją osobą i wypełniać jego obowiązki. W związku z tym wydają się idealnymi i troskliwymi opiekunami m.in. dla młodszego rodzeństwa.
Interesują się rodzinnymi historiami i bardzo lubią rodzinne spotkania, które pomagają przygotowywać.
W sytuacjach ryzykownych potrzebują osoby, która pomoże im wszystko uporządkować i jednoznacznie ocenić. Znajomość zasad, celów i konsekwencji danych zachowań stwarza im poczucie bezpieczeństwa.
Mają problem z zadaniami wymagającymi kreatywności. Schematyzm jest też przez nie pożądany w procesie nauczania.
Niezwykle ważna jest dla nich informacja zwrotna, otrzymywana po wykonaniu zadania. Złe samopoczucie i samotność starają się często zrekompensować jedzeniem, co wywołuje u nich problemy z nadwagą.

4. Dziecko duszyczka, także ma silną potrzebę przynależności, która stara się zaspokoić osobistymi prezentami. Jest bardzo wrażliwe i ma bujną wyobraźnię. Bardzo zależy mu na głębokich, bezpiecznych i czułych kontaktach emocjonalnych z innymi ludźmi. Można polegać na dobrze rozwiniętej intuicji dzieci duszyczek. Ich empatia powoduje, że łatwo wczuwają się w uczucia innych ludzi, które dobrze rozumieją. Z tego powodu jednak są szczególnie zagrożone zatraceniem się w drugim człowieku i zmarginalizowaniem własnych potrzeb.
Bardzo angażują się w relacje z drugim człowiekiem, wyświadczając liczne przysługi. Jednocześnie bardzo silnie przeżywają zerwanie relacji, np. poprzez rozwód rodziców, czy w nastoletnim wieku rozstanie z ukochaną osobą. 
Ich problemem jest niestabilne poczucie własnej wartości uzależnione od opinii innych ludzi, którzy bardzo łatwo mogą je zranić np. krzywym spojrzeniem, czy złośliwą uwagą.
Bardzo chętnie słuchają rodzinnych historii, które starają się głęboko przeżywać, wczuwając w uczucia i emocje poszczególnych członków rodziny.
W poetycki sposób posługują się językiem, posiadają duży zasób słownictwa. Bardzo wcześnie zaczynają czytać. Są marzycielami, często opowiadają o swoich barwnych snach.
Dorośli mają problemy ze stawianiem wymagań dziecku duszyczce ze względu na jego wrażliwość, co jest poważnym błędem i w konsekwencji prowadzi do uzależnienia dziecka od ciągłej pomocy i kierowania nim przez innych ludzi.
Dziecko duszyczka przeżywające poważny kryzys np. dotyczący relacji z rówieśnikami, jest apatyczne, moczy się, obgryza paznokci, cierpi na ból brzucha, a w ostateczności może być zagrożone nawet próbą samobójczą, zwłaszcza w wieku dorastania.
Ten typ dziecka pragnie poznać jak najlepiej siebiezrozumieć własne wnętrze, a każdy problem przeanalizować z wielu perspektyw. Szczególnie ważna jest dla niego praca w małych grupach lub w parach, gdzie może prowadzić osobiste rozmowy, okazywać uczucia i szukać wspólnych zainteresowań.

Cztery typy dzieci, cztery całkowicie odmienne sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami to wielkie wyzwanie nie tylko dla rodziców, ale także dla nauczycieli. Zróżnicowanie charakterologiczne uczniów wymaga zastosowania różnych metod i środków wychowawczych zarówno przez pedagogów, jak i opiekunów, którzy pomogą w odkryciu talentów dziecka i zmotywują je do nauki, niezależnie od tego, jaki typ osobowości reprezentuje. 

Magdalena Zając

  RSS
Komentarze użytkowników (0)
© 2018 Copyright by "Silni w Chorobie" Marcin Meszko
Niniejsza strona www oraz jej podstrony wraz ze wszystkimi zamieszczonymi na niej materiałami są objęte prawami własności intelektualnej Marcina Meszko, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Silni w Chorobie Marcin Meszko” z siedzibą w Toruniu. Czytaj więcej
Wyłaczajac blokowanie reklam wspierasz nasz portal i pomagasz rozwijać projekt Silniwchorobie.pl