Zaburzenia słuchu, czyli czym charakteryzują się: niedosłuch, szumy uszne i nadwrażliwość słuchowa?

Zaburzenia słuchu mogą mieć zróżnicowane pochodzenie, przebieg, a także skutki odczuwalne dla człowieka. Za główną klasyfikację można przyjąć podział na 3 rodzaje:
1. niedosłuch,
2. szumy uszne,
3. nadwrażliwość słuchowa.


1. Niedosłuch, czyli nieprawidłowości występujące w odbiorze dźwięków z otoczenia, można podzielić na: 
a) niedosłuch odbiorczy, który najczęściej jest naturalnym efektem procesu starzenia się w wyniku którego zanikają w ślimaku usznym komórki słuchowe. W tym przypadku leczenie opiera się na protetyce słuchu odpowiednim aparatem słuchowym. Innymi przyczynami rozwoju tego niedosłuchu mogą być także: 
–urazy ucha lub głowy,
–ekspozycja na zbyt silne dźwięki, a także na zbyt wysokie ciśnienie,
–infekcje wirusowe, 
–przyjmowanie leków o działaniu ototoksycznym,
–słuchanie głośnej muzyki szczególnie przez słuchawki dokanałowe,
–obciążenia genetyczne.

b) niedosłuch przewodzeniowy, dotyczy zmian w obrębie zewnętrznego przewodu słuchowego–błony bębenkowej lub ucha środkowego. Przyczynę może stanowić:
–zatkanie zewnętrznej części przewodu słuchowego woskowiną (tzw. korek woskowy) lub ciałem obcym,
–guzy w kanale słuchowym,
–zapalenie ucha zewnętrznego lub środkowego,
–urazy błony bębenkowej, 
–otosklerozę, czyli dysfunkcję kosteczek słuchowych.

c) niedosłuch mieszany cechujący się współwystępowaniem w układzie słuchowym zmian zarówno w zewnętrznym przewodzie słuchowym jak i uchu wewnętrznym. Osoby zmagające się z tym niedosłuchem mogą korygować go za pomocą aparatów słuchowych.


                                                                                                       Stopnie ubytków słuchowych:

STOPIEŃ dB
NORMA 0-20
LEKKI 21-40
ŚREDNI 41-70
ZNACZNY 71-90
GŁĘBOKI >90


1. Niedosłuch lekkiego stopnia–jakość słuchu dziecka zależny jest od hałasu panującego w pomieszczeniu, jego odległości od osoby mówiącej, a także posiadania aparatu słuchowego. Dziecko bez sprzętu wspomagającego słuch i w warunkach naturalnego hałasu może nie dosłyszeć nawet połowy informacji. Prawidłowo rozwijające się dziecko nie powinno mieć trudności z kształtowaniem języka i rozwoju mowy. Zrozumienie przekazywanych treści, na przykład przez nauczyciela w klasie wymaga od dziecka wzmożonej koncentracji przez cały czas, co nie jest realne. Powoduje to duże zmęczenie lecz efekty nie są wymierne.
Często niedosłuch nie jest rozpoznawalny, a dziecko posądzane jest o nieuwagę. Osoba dorosła posiadająca prawidłowe kompetencje językowe dobrze radzi sobie bez aparatów słuchowych, jednak gdy jej praca opiera się na kontakcie z ludźmi sprzęt wspomagający jest niezbędny. 

2. Niedosłuch średniego stopnia–próg słyszenia jest na poziomie natężenia zwykłej mowy potocznej odbieranej z około 1-1,5 metra. W dolnym przedziale wielkości ubytku możliwe jest funkcjonowanie bez aparatów, jeśli mowa jest wystarczająco głośna, a osoba niedosłysząca ma duże kompetencje językowe. Jednak w dolnym przedziale dziecko może nie słyszeć nawet do 100% informacji. Konieczna jest wtedy rehabilitacji słuchu i mowy przy pomocy aparatów słuchowych. Prawidłowa praca z dzieckiem może dać efekty właściwego rozwoju mowy, jednak z opóźnieniem w stosunku do słyszących rówieśników.
Zabarwienie głosu może przybrać rodzaj nosowego, mniej dźwięcznego. System nauczania dziecka powinien być ściśle dostosowanych do jego indywidualnych możliwości oraz kompetencji językowych, aby niedosłuch nie spowodował trudności komunikacyjnych. 

3. Niedosłuch znacznego stopnia–do ukształtowania się prawidłowej mowy konieczne jest wspomaganie dziecka sprzętem słuchowym. Nauczanie dziecka wymaga specjalnego programu słuchowo–oralnego z naciskiem na wszystkie sprawności słuchowe, językowe, wczesną naukę czytania, a także rozwój pojęć. Bez dostępu do nauki uwzględniającego potrzeby słuchowe, dzieci funkcjonują jak całkowicie głuche. Dzięki technice i nowoczesnemu podejściu do rehabilitacji, większość dzieci może korzystać z nauki w szkołach integracyjnych, a pozostałe w specjalnych.

4. Niedosłuch głębokiego stopnia–poziom funkcjonowania dzieci z tym niedosłuchem jest bardzo zróżnicowany i zależy od zakresu odbieranych częstotliwości, a także wczesnego aparatowania, rehabilitacji, ogólnych możliwości dziecka oraz objęcia interdyscyplinarną opieką całej rodziny. Dzieci wymagają powtarzającej oceny ich funkcjonowania, a także potrzeb, aby terapia przynosiła najlepsze rezultaty. Rehabilitacja drogą słuchową może wymagać wszczepienia dziecku implantu ślimakowego. 

Jeśli zauważymy niepokojące symptomy u siebie, bądź u bliskich, należy udać się niezwłocznie do lekarza pierwszego kontaktu. Po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu zadecyduje on o potrzebie dalszego leczenia u specjalisty. W przypadku wystąpienie niedosłuchu, będzie nim otolaryngolog lub specjalista z tej dziedziny, czyli audiolog-foniatra. Jego zadaniem jest ustalenie przyczyn i rodzaju problemu oraz podjęcie działań leczniczych.

Kolejnym krokiem w procesie przywracania sprawności słuchowej będzie kontakt z protetykiem słuchu, który zgodnie ze wskazówkami leczenia, od specjalisty, zajmie się doborem odpowiedniego urządzenia poprawiającego jakość słuchu pacjenta. Przed podjęciem działań leczniczych, możesz przeprowadzić na sobie online kilka ciekawych testów słuchowych, które wspomogą Twoją decyzję o kontakcie z lekarzem https://www.starkey.com.pl/badanie-sluchu-online#!/HearingLossQuestions

Szumy uszne polegają na odczuciu dźwięku bez jakiegokolwiek źródła zewnętrznego. Można traktować je jako zjawisko akustyczne, jeśli jednak trwają przez dłuższy czas, a ich nasilenie się zwiększa należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem, gdyż może być to początek poważnej choroby. Badanie diagnostyczne polega na wykonaniu analizy za pomocą specjalistycznej aparatury. Jeżeli badanie nie ujawni konkretnych przyczyn konieczne będzie zgłoszenie się do Kliniki Szumów Usznych, która znajduje się w Kajetanach. Jest to jedyna taka klinika w Polsce, która przyjmuje pacjentów z całego kraju–wystarczy skierowanie od otolaryngologa. 

Do czynników mogących zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia szumów można zaliczyć:
–przebywanie w nadmiernym hałasie, a także słuchanie głośnej muzyki,
–stres powodujący charakterystyczne „dzwonienie w uszach” ujawniające się najczęściej wieczorem po ciężkim dniu,
–działanie czynników chemicznych,
–urazy głowy bądź szyi,
–miażdżyca,
–nadciśnienie,
–nadużywanie pewnych preparatów, na przykład niektórych antybiotyków, aspiryny lub innych środków przeciwbólowych, - nadczynność tarczycy,
–obniżona krzepliwość krwi.

Metodami leczenia szumów usznych są:
–habituacja, czyli proces polegający na zanikaniu reakcji na powtarzający się bodziec, w tym przypadku jest to „wyłączenie” świadomości słyszenia szumów;

–psychoterapia, polegająca na eliminacji lęków u pacjenta przed chorobą psychiczną spowodowaną słyszanym szumami;

–generator szumu szerokopasmowego, który wytwarza szum biały, na tyle cichy, że nie zagłusza on innych dźwięków i nie jest odbierany przez osoby z otoczenia. Szum biały uczy podkorowe ośrodki słuchu nieświadomego odbierania szumówusznych. Generatory noszone są przez pacjentów podobnie jak aparaty słuchowe. Efekty widoczne są już po kilku tygodnia kuracji;

–aparat słuchowy, sprawdza się przede wszystkim u pacjentów z dużym niedosłuchem, w przypadku szumów usznych łagodzi objawy.


Do jakiego lekarza udać się, kiedy zauważymy dolegliwości?
W pierwszej kolejności należy iść do znanego nam lekarza internisty. Z racji dużego rozstrzału przyczyn powstawania szumów usznych, trzeba przeprowadzić badania z różnych zakresów. Jednym z nich jest podstawowe badanie laryngologiczne, które może wskazać na częste źródło problemów, jakim jest woskowina w przewodzie usznym zewnętrznym. Jeżeli natomiast nie to okaże się przyczyną, należy szukać jej dalej, kierując się do wskazanych przez internistę specjalistów.

Nadwrażliwość słuchowa jest to nieprzyjemne, a czasami nawet bolesne odczuwanie dźwięków o natężeniu mniejszym niż 100-90 dB HL. Niejednokrotnie przybiera ona silną formę, kiedy to człowiek nie jest w stanie tolerować normalnych dźwięków z otoczenia. Najczęściej to zaburzenia obwodowej części narządu słuchu wyzwalają szereg nieprawidłowych procesów w centralnych drogach słuchowych, prowadząc do powstania nadwrażliwości na dźwięki. 

Nadwrażliwość można podzielić na:
–obwodową, związaną z brakiem odruchu z mięśnia strzemiączkowego, który stanowi naturalny mechanizm chroniący ucho wewnętrzne przed zbyt głośnymi dźwiękami. Z taką sytuacją spotykamy się np. w przebiegu obwodowego porażenia nerwu twarzowego, zespole Ramsaya Hunta, po stapedektomii, w męczliwości mięśni,

–centralną, która jest związana z zaburzeniami poziomu 5-hydroksytryptaminy, czyli serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, - mieszaną (obwodowo-centralną), występującą w uszkodzeniu ślimaka–przy niedosłuchach odbiorczych, gdzie częstym objawem klinicznym jest zjawisko wyrównania głośności. Od nadwrażliwości słuchowej należy odróżnić mizofonię i fonofobię.

Mizofonia jest to awersja do niektórych dźwięków. Fonofobia wiąże się z lękiem przed dźwiękami, który wynika najprawdopodobniej z utrwalonego, nadmiernego pobudzenia układu limbicznego–odpowiedzialnego za emocje. Cechą charakterystyczną zarówno mizofonii jak i fonofobii jest wybiórcze nietolerowanie niektórych dźwięków, zwykle kojarzonych z przykrym doświadczeniem, podczas gdy inne dźwięki, nawet znacznie głośniejsze nie powodują dyskomfortu.

W przypadku nadwrażliwości słuchowej należy skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu, który zleci w pierwszej kolejności wizytę u laryngologa, a jeśli to nie pomoże, to u neurologa

Jedyną właściwą metodą leczenia nadwrażliwości słuchowej jest Tinnitus Retraining Therapy. Polega ona na stopniowym odczulaniu na dźwięki, przy pomocy generatorów szumu szerokopasmowego. Dźwięk ten jest stopniowo wzmacniany przy ciągłej obserwacji komfortu słuchowego pacjenta. Po wyleczeniu z nadwrażliwości należy wykonać próbę aparatowania i ewentualnie dalszą terapię prowadzić w oparciu o aparat słuchowy i podwyższone tło akustyczne otoczenia.

Joanna Iskra  



źródła:
1.http://www.medonet.pl/choroby-od-a-do-z/choroby-nosa--gardla--uszu-ikrtani,szumy-uszne---przyczyny-i-leczenie-domowymi-sposobami,artykul, 1577580.html
2. https://szpitalibis.pl/1765/zaburzenia-sluchu
3.http://fonetika.pl/wszystko-o-sluchu/rodzaje-i-stopnie-ubytkow-sluchu/
4.http://ptnzs.org.pl/audiofonologia/AUDIOFONOLOGIA_TOM_X_1997/art3.pdf
5. http://www.spltinnitus.pl/artykuly/nadwrazliwosc-sluchowaź

  RSS
Komentarze użytkowników (0)
© 2019 Copyright by "Silni w Chorobie" Marcin Meszko
Niniejsza strona www oraz jej podstrony wraz ze wszystkimi zamieszczonymi na niej materiałami są objęte prawami własności intelektualnej Marcina Meszko, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Silni w Chorobie Marcin Meszko” z siedzibą w Toruniu. Czytaj więcej
Wyłaczajac blokowanie reklam wspierasz nasz portal i pomagasz rozwijać projekt Silniwchorobie.pl