Ankieta:

Czy chiałabyś/ chciałbyś żeby Twoje składki wpływały na Twoje prywatne subkonto, którym mogłabyś/ mogłbyś dysponować w czasie leczenia, choroby?

Poradnia Psychologiczno–Pedagogiczna, pierwsza pomoc dla dzieci i rodziców

Na rodzica dziecka w wieku przedszkolnym oraz szkolnym czeka naprawdę wiele wyzwań. Pojawiają się pierwsze poważne obowiązki, związane z uczęszczaniem do szkoły lub przedszkola, pierwsze zadania domowe, przy których–zwłaszcza na początku–pomoc rodzica okazuje się niezbędna, pierwsze wychowawcze problemy związane z koniecznością odnalezienia się w nowym środowisku i dostosowania się do obowiązujących norm i zasad.

Niespodzianki związane z niewłaściwym zachowaniem się dziecka, jego problemami w nauce lub konsekwencjami stanu zdrowia stawiają rodzica w trudnej sytuacji, przede wszystkim ze względu na to, że wielu z nich nie wie, dokąd udać się po pomoc. W tego typu przypadkach nieoceniona zarówno w kontekście diagnozy i rozwiania wątpliwości, a także informacji dotyczących dalszego postępowania, okazuje się poradnia psychologiczno–pedagogiczna.

Tego typu placówki znaleźć można na terenie całego kraju, nie tylko w dużych miastach. Toruńską poradnię psychologiczno–pedagogiczną znaleźć można przy ulicy Kosynierów Kościuszkowskich 6, jednak w tym miejscu funkcjonuje od niedawna. Początki jej działalności sięgają roku 1958, wówczas z inicjatywy Sekcji Poradnictwa Zawodowego przy Ministerstwie Oświaty została powołana do istnienia i była pierwszym tego typu miejscem w dawnym województwie bydgoskim.

Jej pierwszym kierownikiem została mgr Alina Parczyk, która pełniła tę funkcję do 1978 roku. Stopniowo poszerzany obszar działalności poradni doprowadził między innymi do zorganizowania kolonii dla dzieci z różnego rodzaju zaburzeniami, a także wczasów rehabilitacyjnych dla rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi intelektualnie. Porady były udzielane nie tylko na terenie poradni, ale także za pośrednictwem Młodzieżowego Telefonu Zaufania. Grono specjalistów współpracujących z PPP umożliwiło coraz szerszą diagnostykę i skuteczniejsze działania podejmowane na rzecz uczniów z różnego rodzaju zaburzeniami.

Obecnie do poradni psychologiczno–pedagogicznej zgłosić może się każdy. Na pomoc mogą w sposób szczególny liczyć rodzice, którzy zauważyli u dzieci trudności w nauce, nadpobudliwość lub zahamowanie, niepokojące zachowania w domu albo w szkole, problemy rozwojowe, wady wymowy, trudności dotyczące wyboru dalszej drogi kształcenia, ale także ci, których dzieci wyróżniają szczególne, ponadprzeciętne uzdolnienia.

fot. źródło: Poradnia Psychologiczno–Pedagogiczna w Toruniu

Pomoc, którą oferuje toruńska Poradnia Psychologiczno–Pedagogiczna (PPP), jest świadczona nieodpłatnie, nie wymaga także lekarskiego skierowania. Niezwykle istotna jest zasada dobrowolności, ponieważ korzystanie z tych usług odbywa się na wniosek rodzica/prawnego opiekuna dziecka albo ucznia, który ukończył 18 rok życia.

Specjaliści zajmują się nie tylko diagnozowaniem potrzeb edukacyjnych dziecka, jego możliwości lub zaburzeń, ale także klasyfikują dziecko do odpowiedniej formy pomocy psychologiczno–pedagogicznej lub formy kształcenia. Rodzic trafiający do placówki może liczyć na wsparcie i poradę dotyczącą dalszego działania między innymi ewentualnej terapii. Rodzice mogą liczyć także na skierowanie na specjalne warsztaty, które pozwolą zmierzyć się z wyzwaniem, jakim są chociażby trudności wychowawcze związane z ich pociechą.

Poradnia psychologiczno–pedagogiczna nie jest jednak placówką medyczną, a swoje miejsce odnajduje w systemie oświaty. Mogą do niej trafić dzieci już w pierwszych miesiącach życia, mogą także te, które wciąż legitymują się statusem ucznia–bez znaczenia pozostaje to, czy dziecko uczy się w szkole publicznej, czy w placówce prywatnej.

Do toruńskiej poradni przyjmuje się dzieci i młodzież, które uczęszczają do przedszkoli lub szkół znajdujących się na terenie gminy miasta Toruń–zasada dotycząca przynależności do danej poradni ze względu na miejsce uczęszczania do szkoły, a nie ze miejsce zamieszkania, obowiązuje w całej Polsce. Nieco inaczej wygląda ta kwestia w przypadku dzieci, które chodzą do żłobka (który nie mieści się w systemie oświaty) lub nie uczęszczają do żadnej placówki– wówczas to miejsce zamieszkania jest kluczowe z kontekście zgłoszenia do PPP, nad którą nadzór pedagogiczny sprawuje Kurator Oświaty.

Poradnia zajmuje się wydawaniem dwóch różniących się od siebie rodzajów dokumentów: orzeczeń i opinii.
Opinie mogą dotyczyć takich kwestii jak:
–potrzeba udzielania pomocy dziecku w przedszkolu lub w szkole;
–potrzeba dostosowania wymagań edukacyjnych do możliwości dziecka;
–kontynuacja edukacji w oddziale terapeutycznym;
–odroczenie spełniania przez dziecko obowiązku szkolnego lub wcześniejsze spełnianie obowiązku szkolnego (w przypadku 6–latków, które uczęszczały wcześniej do przedszkola);
–zezwolenie na indywidualny tok nauki;
–przyjęcia do przysposobienia zawodowego;
–pierwszeństwo przyjęcia do pierwszej klasy szkoły ponadpodstawowej (przede wszystkim ze względu na stan zdrowia), ale także braku przeciwskazań do wykonywania pracy przez dziecko, co jest niezbędne między innymi w przypadku maluchów, które już od pierwszych miesięcy życia biorą udział w reklamach;
–nauczanie domowe.

Orzeczenia z kolei wydawane są przez zespół orzekający, w którego skład wchodzi psycholog, pedagog, logopeda i przewodniczący zespołu (najczęściej jest to dyrektor placówki) oraz lekarz. Orzeczenia są decyzjami administracyjnymi, czyli mają moc sprawczą, a to, co zostanie w nich zapisane, musi być realizowane i przestrzegane przez szkołę, do której uczęszcza dziecko. Jeśli placówka nie dostosowuje się do tych zaleceń, rodzic ma prawo złożyć na nią oficjalną skargę.

Pierwszym rodzajem orzeczenia jest myląca z nazwy opinia dotycząca wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Ten dokument wydawany jest dziecku z niepełnosprawnością lub bardzo poważnymi trudnościami, jeszcze przed rozpoczęciem edukacji, już od pierwszych miesięcy życia. O orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania lub indywidualnego przygotowania przedszkolnego można się starać wówczas, gdy stan zdrowia dziecka uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły. Trzeci rodzaj orzeczenia jest związany z potrzebą kształcenia specjalnego (gdy dziecko jest niepełnosprawne, albo zagrożone niedostosowaniem społecznym). Na podstawie tego dokumentu dobierana jest forma kształcenia najlepsza dla ucznia, ale decyzję ostateczną podejmuje rodzic–to oznacza, że może na przykład nie zgodzić się na skierowanie dziecka do szkoły specjalnej, jeżeli uważa, że nie ma takiej potrzeby.

Do poradni najlepiej zgłosić się osobiście, pierwszy kontakt może być także telefoniczny. Warto pamiętać, że na informację i poradę możemy liczyć także w punktach konsultacyjnych, które znajdują się na terenie całego miasta. Dziecko, które zostaje zgłoszone przez rodzica (nie może tego zrobić nauczyciel, ani dyrektor szkoły), przechodzi różnego rodzaju badania, w zależności od potrzeb–najczęściej jest to badanie psychologiczne, pedagogiczne oraz logopedyczne. W teczce dziecka znajdują się wyniki tej diagnozy, a rodzicowi udzielana jest informacja postdiagnostyczna, w której dowiaduje się, na czym dokładnie polega problem oraz jakie istnieją sposoby, aby go rozwiązać.

Niezwykle istotne jest to, że poza deficytami zwraca się uwagę na potencjał i mocne strony dziecka–co ma duże znaczenie nie tylko w przypadku uczniów szczególnie zdolnych, którzy dzięki zdiagnozowaniu mają szansę na zorganizowanie indywidualnych zajęć rozwijających ich talenty. Poradnia służyć może także rodzicom–szkoła dla rodziców i wychowawców, szkoła dla dobrych rodziców (dzieci z ADHD), warsztaty umiejętności wychowawczych „Jak z miłością i szacunkiem wyznaczać dziecku granice bez klapsa?” (dzieci do 7 roku życia) to tylko niektóre z propozycji, które na nich czekają. Poradnia daje ogrom wsparcia wszystkim tym, którym niejednokrotnie wydaje się, że są pozostawieni sami z rodzicielskimi problemami.

Dzieci z kolei mogą liczyć między innymi na zajęcia korekcyjno–kompensacyjne, terapię matematyczną, logopedyczną, psychoterapię i socjoterapię, zajęcia dla dzieci nieśmiałych, trening zastępowania agresji oraz trening pewności siebie (dla tych, które doświadczają przemocy rówieśniczej).

fot. źródło: Poradnia Psychologiczno–Pedagogiczna w Toruniu

Pomimo tego, że psychologiczno–pedagogiczna pomoc jest pomocą bezpłatną, wymaga poniesienia pewnych kosztów, są to koszty związane z przezwyciężeniem swojego lęku przed zgłoszeniem się razem z dzieckiem i przyznaniem, że pewien problem–czy to szkolny, czy to wychowawczy–istnieje. Warto jednak tego dokonać, bo jasno postawiona diagnoza i wskazówki, jak dalej działać, okazują się niezastąpione nie tylko dla nauczycieli i wychowawcy, ale przede wszystkim dla rodziców, którzy jako pierwsi obserwatorzy wiedzą najlepiej, co się dzieje z ich dzieckiem i ze wszystkich sił pragną mu pomóc.

Magdalena Zając



źródła:
1. https://ppp.torun.pl/dla-dzieci/
2. Zdjęcia są własnością Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Toruniu.
 

  RSS
Komentarze użytkowników (0)
© 2019 Copyright by "Silni w Chorobie" Marcin Meszko
Niniejsza strona www oraz jej podstrony wraz ze wszystkimi zamieszczonymi na niej materiałami są objęte prawami własności intelektualnej Marcina Meszko, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Silni w Chorobie Marcin Meszko” z siedzibą w Toruniu. Czytaj więcej
Wyłaczajac blokowanie reklam wspierasz nasz portal i pomagasz rozwijać projekt Silniwchorobie.pl