Ankieta:

Czy chiałabyś/ chciałbyś żeby Twoje składki wpływały na Twoje prywatne subkonto, którym mogłabyś/ mogłbyś dysponować w czasie leczenia, choroby?

Co lubi mały kinestetyk?

Kinestezja to odczuwanie ruchów ciała i pozycji bez udziału dotyku.

Kinestetyk jest osobą o rozwiniętej inteligencji, uczy się przez „ruch’’, wrażenia skórne, np. temperaturę. Ma silny głos, pamięta to czego doświadczył, posiada silną intuicję. To osobowość ceniąca wygodę, przestrzeń, bliski kontakt z człowiekiem. Istnieje jako jednostka charakteryzującą się nadmierną gestykulacją oraz ruchliwością całego ciała.

Co wyróżnia kinestetyka?
Kinestetyk nie zapamiętuje tego co usłyszał, czy zobaczył, będzie pamiętał jedynie te rzeczy, które wykonał samodzielnie. Kocha emocje, aktywność fizyczną, chętnie uprawia sport, ulubioną dyscypliną będą dla niego różnego rodzaju biegi, nie gardzi długimi spacerami. Ma poczucie ruchu ciała i czasu, stąd zamiłowanie do tańca. To właśnie ruch uruchamia jego wyobraźnię. Lubi porównywać różne rzeczy, wykazuje zdolności dekoracyjne, chętnie bierze udział w pracach z narzędziami (nożyczki, młotek, pędzel).

Jest mało odporny na wpływ otoczenia, czuje się w swoim żywiole, gdy wokół niego panuje bałagan, świetnie się w nim odnajduje. Ma zasadniczy problem z usiedzeniem w jednym miejscu przez dłuższy czas, nie lubi słuchać, ani czytać, co wiąże się z zachowaniem koncentracji.

Wśród kinestetyków można wyróżnić jednostki o przewadze kinestetyczno–ruchowej, które gestykulują, piszą specyficznie lub mało czytelnie, wypowiadając się używają zwrotów typu: „Mam przeczucie...”, „Mam związane ręce...”, „Gładko poszło’’. Zwykle są osobami energicznymi.

Druga grupa to osoby z dominacją kinestyczno–czuciową, nazywani dotykowcami bądź czuciowcami, jak wskazuje nazwa. Są empatyczni, skłonni do refleksji, gestykulują bardzo delikatnie, mówią cicho, posiadają bogate życie emocjonalne. W ich wypowiedziach często znajdziemy słowa: "czuję”, „odczuwam”.

Kinestetyk bardzo często zapisuje dane słowo kilka razy, by je zapamiętać. Jego mocną stroną są opisy z akcją. By się skoncentrować musi się poruszać. Taką jednostkę zasadniczo wyróżnia  potrzeba wygody, którą eksponuje wszędzie, np. kupując buty, koszule, spodnie czy nawet pościel. Koszula musi być miękka w dotyku, nie może mieć zbyt opinającego kołnierzyka, materiał z którego uszyte są spodnie powinien być przyjemny w dotyku, a same spodnie najlepiej gdyby nie były obcisłe, pościel dobrze żeby była uszyta z miękkiego materiału. Kinestetyk nie będzie mógł skupić się na innym zajęciu, jeśli nie będzie miał zaspokojonej potrzeby wygody.

Przy wyczulonym węchu, dotyku, smaku czuje to, czego nigdy nie odczułby wzrokowiec, przykładem może być nieświeży chleb w chlebaku, czy śmietana, która stoi drugi dzień w lodówce.

Często, w stosunku do małych dzieci, używa się określenia ”żywe srebro”, mały brzdąc odbiera najwięcej bodźców przez własne ciało, angażując ręce i nogi.

Co lubi mały kinestetyk?
Kocha pracę z plasteliną, tworzenie czegoś nowego, odzwierciedlanie innych postaw, odgrywanie ról, zabawę w „teatr”, wszelkiego rodzaju ruch i ćwiczenia fizyczne. Maluch niechętnie będzie słuchał muzyki, zostawi niedokończone rysunki. Kinestetyka uszczęśliwią skoki, zajęcia na basenie, tenis, wszelkiego rodzaju zabawy na świeżym powietrzu (berek, gry w piłkę, podskoki). Jeżeli plany pokrzyżuje pogoda mogą być to zabawy z poduszkami, naśladowanie zwierząt, „mały kucharz”, np. wygniatanie ciasta na pizzę, nasza pociecha i jej zaangażowanie mogą okazać się wówczas  niezastąpione.

Problem sprawią mu nowe, nieznane czynności, przy których potrzebne jest skupienie uwagi, przykładem może być nauka wiązania sznurowadeł. Wiele dzieci ma z tym zasadniczy problem, pojawia się potrzeba kolejnych prób, wytrwałości. Dużo lepszym rozwiązaniem będzie nauka w formie żywej zabawy, można wykorzystać tzw. trening ruchowy, np. wystukanie sylab lub rytmu.

Nie powinno się zmuszać małego kinestetyka do obowiązków szkolnych, bywa to bardzo trudne i może przynieść odwrotne skutki. Młodszemu dziecku w nauce liter czy słów pomogą czynności towarzyszące, ułatwiające dane zadanie, pociecha skupi wówczas uwagę na tej drugiej czynności, tą pierwszą (zapamiętanie) wykona automatycznie, np. wyklaskanie liter, wystukanie sylab.

Koniecznością, podczas pracy z kinestetykiem, są częste przerwy, które pozwolą mu na regenerację i nie wprowadzą zniechęcenia. Taka osoba chętnie będzie uczyć się, będąc w ruchu, np. biegając, czy jeżdżąc na rowerze. Wypróbowane sposoby na efektywną naukę to wszelkiego rodzaju wycieczki, zarówno te krajoznawcze, jak i edukacyjne, zajęcia w laboratorium, eksperymenty, doświadczenia.

Mocną stroną „czućcowca” jest samodzielne wykonywanie projektów wymagających własnego zaangażowania, aktywne użycie ciała i zmysłu dotyku.

Obok wzrokowców i słuchowców kinestetycy stanowią liczną grupę z charakterystycznym sposobem uczenia się, przez badanie, odkrywanie, ruch i działanie. Nauczyciele w edukacji wczesnoszkolnej, aby ułatwić naukę (nie tylko kinestetykowi) wykorzystują mapy, globusy, drewniane bądź plastikowe litery, modelinę, fiszki (których można dotknąć czy przenieść z miejsca na miejsce).

Dobrym rozwiązaniem jest rysowanie na dużych arkuszach papieru, kształcenie aktywności fizycznej, zdolności manualnych. Dzieci uwielbiają takie rozwiązania, mogą wykorzystać duże przestrzenie, bez ograniczeń. W każdej klasie można się natknąć na: słuchowca, kinestetyka, wzrokowca. Żaden z nich nie jest ani lepszy ani gorszy, są od siebie inni i wynika to z ich indywidualnych predyspozycji.

Każdy człowiek, duży czy mały umacnia swoje nawyki, rozwija umiejętności, często w myśl zasady: ”Czego Jaś się nauczy, tego Jan będzie umiał”. Ważna jest indywidualizacja nauczania, rozpoznanie odrębnych potrzeb, należy podkreślić, że nie jest to wyłącznie zadanie dla nauczyciela, sam uczeń i jego opiekunowie również powninni aktywnie uczestniczyć w całym procesie.

Każdy z nas wraz z wiekiem poznaje swój styl przyswajania wiedzy, jak już jesteśmy tego świadomi łatwiej wykorzystujemy swoje predyspozycje. Nie ma osoby, która nie korzystałaby z obu półkul, które tworzą jedną całość, tj. mózg. Warto zadbać, aby równolegle działały obie półkule, wówczas usprawnieniu ulega cały proces zapamiętywania a tym samym uczenia się.

Kinestetyk uwielbia doświadczać wszystkiego na własnej skórze. Bardzo dobrze radzi sobie z tremą, świetnie sprawdzi się jako przewodniczący klasy. Z kolei prawdziwą zmorą dla niego jest planowanie.

Połączenie wiedzy pedagogiczno–psychologicznej z elementami zabawy, kolorowej wizualizacji, rytmicznych, prostych melodii to sposób efektywnej edukacji, przecież zabawa to jedyna rzecz, którą dzieci traktują poważnie. Małe dzieci charakteryzuje potrzeba słuchania, nieumiejętność czytania i pisania, nieumiejętność pracy własnej. Młody uczeń w  wieku wczesnoszkolnym zdobywa spójną wiedzę o świecie, zaczyna rozumieć zależności między wiadomościami, często przez ćwiczenia kinestetyczne, tj. doświadcza działań poznawczych.

Jak dowiodła Claire Selby, zajmująca się nauczaniem języka angielskiego: „Dzieci pozyskują wiedzę przez: słuchanie, patrzenie i działanie”. Rozwijają swoje umiejętności będąc otwarte na naukę.

W dzisiejszych czasach szkoły dysponują programem nauczania, nie tylko w obrębie klasy współpracują z innymi placówkami oświatowymi, wydawnictwami, zapraszają uczniów na lekcje tematyczne. Uczniowie maja możliwość korzystania z projekcji filmów, wyjazdów zagranicznych czy telekonferencji. Możliwości aktywowania uczniów są ogromne. Odpowiednio dobrane techniki i podejście motywują ucznia do pracy, dzięki czemu później, nauczyciele mogą odnaleźć odzwierciedlenie swoich działań w pozytywnych ocenach w sprawdzianów czy klasówek. W takich przypadkach uczniowie chętnie i z determinacją wykazują chęci do pogłębiania wiedzy, rozwoju swoich pasji oraz zainteresowań. 

Magdalena Zając

  RSS
Komentarze użytkowników (0)
© 2019 Copyright by "Silni w Chorobie" Marcin Meszko
Niniejsza strona www oraz jej podstrony wraz ze wszystkimi zamieszczonymi na niej materiałami są objęte prawami własności intelektualnej Marcina Meszko, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „Silni w Chorobie Marcin Meszko” z siedzibą w Toruniu. Czytaj więcej
Wyłaczajac blokowanie reklam wspierasz nasz portal i pomagasz rozwijać projekt Silniwchorobie.pl